ما؟ همین مایی که نه جنگ می‌خواستیم ، نه تحمل وضع موجود را داشتیم و نه امیدی به رویایی که می‌فرختند‌. ما. بدجوری  با واقع‌بینی‌هایمان که برچسب بدبینی گرفته بود، تنها ماندیم. ما گلامب‌ها. نمی‌دانم اگر هم را نداشتیم، چه می‌کردیم. با چشم‌های از حدقه درآمده به هم نگاه کردیم, که دیدی! آدم‌های آشنایی که دیگر نمی‌شناختیم، زامبی‌ها، را نشان هم می‌دادیم؛ داری می‌بینی؟